Geçmişinden , belleğinden sonsuzca doğan hatıra şelalesinden kaçmak insan açısından mümkün değildir, dolayısıyla düşmemesi de mümkün değildir. 

Hoşgeldiniz

Önünde yayılan sürüyü gözle bir: Ne dünü bilir ne bugünü , bir o yana sıçrar bir bu yana , yer, uyur, geviş getirir, yeniden sıçrar, sabahtan akşama , bugünden öbür güne , kısacık yaşamın haz ve acılarıyla bağımlı, an ‘ın tepeciklerinde yaşar durur, bu yüzden de ne bir üzüntü ne de bir bıkkınlık duyar. Bunu görmek insana ağır gelir, çünkü insan insanlığıyla göğsünü kabartır hayvan karşısında, ama yine de hayvanın mutluluğunu kıskanarak izler; çünkü insan tıpkı hayvan gibi yaşamak ister yalnızca.

İnsan bir ara hayvana, neden bana mutluluğundan söz etmiyorsun da yüzüme bakıyorsun öylece , diye sorsa hayvan herhalde, söylemek istediğim şeyi hemen unutuyorum da ondan diye yanıt verecekti, ama işte o bu sözü bile unutup sustu : İnsan buna yeniden şaşırıp kaldı. insan unutmayı bir türlü öğrenemeyip de hep geçmişe bağlı kaldığı İçin şaşar durur kendi kendine de: istediği kadar ileri ve çabuk yürüsün, zinciri ile birlikte yürür.

Işık…

View original post 4 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s