Güleç Yüzlü Kişiler

Ben güleç yüzlü insanları severim.
Güleç kadınları, güleç adamları
Güldü mü ışık yayan.
Ağızlarıyla yetinmeyen,
Gözleriyle gülebilen insanları severim.
Gülerken gözlerinin çevresi kırışmalı.
Yanakları pembeleşmeli mutluluktan..
O gülüş kucaklamalı beni,
Öyle içten ve kibarlıktan uzak olmalı.
Hani dudağının iki kenarından
Martılar havalanmalı..
Sesinde serçeler cıvıldamalı.
Ben güleç yüzlü insanları severim.
Yüzüme bırakmalı o mutluluğu.
Saatler sonra bile,
Biri sormalı neden gülümsediğimi
Ben de…
Hiç demeliyim, aramızda bir sır gibi


Bol gülümsemeli bir günden…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s