Vardıklarım

intuborgwetrust

Ben bir keresinde duymuştum
Evvel zamanda
Ölse terketmeyen sevdaları
Bir keresinde ben de sevmiştim gitmemeyi
Nefesinin tuttuğu yerde günüm güzeldi evvel
O vakitler çokca mitolojik enstantaneler
Savurmuştu sokağa dilim
Ben kelimeler ve konuşmanın gözlerine
Sevda addedildiği dilimler
Yani şehre kötülük gelmeden önce
Yani köylüyken dışım ve yemenilerle içli dışlıyken
Ve parmaklarımda lastik kokusu hasıl olmuşken
Evet
Sözü gelmişken
Yarım yamalak cisimler gibi
Hurdalıkta yeniden doğacağım günü bekliyorum
Belki
Çürümekteyim annemin karnında vuku bulduğumdan beri
Her sıçrayış varoluşu ekmek almaya gönderir
Her kavrayış aklımın yüreğinde bir istimlak modeli
Oysa tutunmak çokca revaçta ve pes etmemeyi güzel abilerden öğrendim
Yani her sayfa elde tesbihle hayat buldu önümde
Benim yolum ıskartaya çıkarılmış eski bir tren
Denizle buluşmayı bekleyen köhne bir vapur
Gökyüzüne hasret kanatsız bir karga
Yani ben önümdeyim ve arkamda
Elimin uzandığı yerlerin yok ki
Senin yerlerin en çok bende en çok benim sende sen de bensin bilmediğin bütün gönüllerde
Dedim ya…

View original post 159 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s