İnanç

İlginç ve düşündürücü

intuborgwetrust

İnandırılmayı beceremediğim her duygunun düşmanı oldum
Bir zaman ben de dayamıştım sırtımı yüce ayın duvarlarına
ve öylesine emindim ki taşlardan, şehirlerden, savaşlardan
Şimdi her yanıma batmış çitlerle koşuyorum
İçimde, bir yığın nefret
Oysa bir zaman ben de ağlardım karanlıkta çocuklar gibi
Ben de ceketsiz fırlardım evden
Toza toprağa karıştı gülüştüm
Balçığa, yalana ve kendime battım dibine kadar
İnandırılmayı beceremediğim her duygunun katili oldum
Katlettiğim her kafesin kapısı açık ardına kadar
ve senin gelip girmen içindir ciğerlerimi ateşe
ruhumu şeytana
dudaklarımı halka arz edişim
Biz ikimiz anlamsızlık gölünde yüzmeyi bilmeyen
iki dandik çöp tenekesi
Bomboş içimiz ve yüzümüz
Böyle belle
Böyle gönder inanmadığın her duyguyu ölüme

View original post

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s